Gry o pieniądze

Hazard to bardzo poważna choroba, której nie należy bagatelizować, ponieważ kiedy się rozwinie, może być za późno na jakiekolwiek zmiany na korzyść uzależnionego.

Nałóg zaczyna się wtedy, kiedy hazardzista wyłącza racjonalne myślenie. Przestaje panować nad swoimi emocjami i w rzeczywistości staje się niewolnikiem gry. Wyprzedaje po kolei wszystkie sprzęty, lub zastawia je w lombardach. Bierze kredyty, nierzadko pod hipotekę. Robi wszystko, aby mieć pieniądze na grę. Czasem może rozpocząć się faza przestępczości, a więc rozmaite kradzieże, włamania i inne. Niewątpliwie hazard należy leczyć. Kiedy zauważymy u bliskiej nam osoby, że coś dzieje się nie tak, to należy niezwłocznie podjąć działania, zanim będzie za późno. Można najpierw spróbować porozmawiać z taką osobą. Jeżeli się przed nami otworzy możemy jej pomóc, doradzając coś, lub oferując swoją obecność i zawsze pomocną dłoń. Jeżeli hazardzista chce wyjść z nałogu, to pierwszym, dobrym krokiem jest właśnie obecność jakiejś bliskiej osoby. Czasami to wystarczy, ale w większości przypadków będzie trzeba podjąć jakieś dalsze, bardziej medyczne i konkretne działania. Istnieją grupy AH, czyli anonimowi hazardziści. Mitingi takich grup mają na celu, podzielenie się doświadczeniami z własnego nałogu, aby przestrzec przed nim innych. Na takich spotkaniach również można dowiedzieć się, jak wyjść z nałogu i znaleźć konkretne drogowskazy, w jaki sposób przeprowadzić walkę z hazardem. Kiedy już to nie pomoże można zwrócić się do specjalisty. Psycholodzy i psychiatrzy oraz różnego rodzaju terapeuci organizują spotkania na zasadzie terapii (indywidualnych, bądź grupowych). Hazardzista, który jest pod stałą opieką specjalisty ma większe szanse na wygranie walki z nałogiem. W przypadku udanej terapii powrót do normalności staje się bardzo łatwy, a do hazardu zazwyczaj nigdy nie następuje.

Hazard bardzo trudno się leczy. To tak jak z alkoholikami. Jeżeli ktoś przestanie pić, to nie znaczy, że przestaje być chory. Hazardzistą także jest się przez całe życie i nie można od tego uciec. Nawet po skończonej terapii może powrócić ochota na grę. Jeżeli ktoś ma słabą wolę i nie ma wsparcia w osobach najbliższych, to może nie potrafić się przełamać. Nie dopuszczajmy do takich sytuacji. Reagujmy więc szybko, od razu wtedy, gdy przeczuwamy, że ktoś w naszym otoczeniu ma problemy z uzależnieniem od hazardu.